Het is geen geheim, de opvolger van Sjors Rottger was allang bekend. Tijdens de handbalweek mocht het Nederlands handbalteam in de finale het opnemen tegen het altijd lastige Spanje. Op zondag 19 oktober 2008 was er het voorspel in de vorm van het ochtendgebed van het Turks volkslied, gevolgd door een treurige wals van de Oostenrijkers.
In een uitverkochte Topcentrum Rotterdam begon om 12:30 Oranje in prachtige nieuwe blauwe trainingspakken aan de complexe warming-up. Voordat de wedstrijd begon, werd de zaal donker gemaakt en liepen de aangekondigde speelsters 1 voor 1 in de spotlights het veld op, met de pupillen van de week aan de hand. Daarna klonk het mooie volkslied van Spanje, maar werd een minuut later overtroffen door onze eigen Wilhelmus, met de driekleurige aanvoerdersband om de linkerarm van Hella.
Klokslag 13:00, het fluitsignaal, de finale begint. Vanaf de eerste minuut is het een gelijkopgaande wedstrijd in een moordend tempo. De aanvalsacties waren voortreffelijk. Manon springt hoog op, en op het moment van gooien geeft ze de bal achter haar hoofd langs aan de compleet vrije cirkelloopster Inge. Met een diepe duik tot aan de doellijn bracht ze Nederland weer op voorsprong. Spanje maakte gelijk, maar direct gooide keepster Ingrid strak naar Lorraine op de middenstip. Lorraine legte terug op Lisa, Lisa opende op rechts naar Melanie en Melanie legt breed op Lorraine. Gelukkig kent handbal de buitenspelregel niet....
De opbouwers WAZ hielden de Spanjolen in een letterlijke ijzeren greep. Zelfs de handbalnegerin van Spanje had moeite met de uiterst fanatieke Lilian. Ook coach MG kreeg een gele kaart nadat hij opzichtig met open armen zijn gelijk bij de scheidsrechters ging halen. Het aanvalsspel golfde op en neer, en de bal werd in een raptempo van linker hoek – rechterhoek en vice versa gespeeld. Op linkervleugel kreeg Sharon de bal. Met de rug naar het doel maakte ze 1 stap naar links om vervolgens rechts om te draaien. Verdedigster het bos in en met precies 3 stappen gooide ze bal kiezelhard in de lange hoek. Hella verraste de complete Spaanse verdediging door van afstand keihard onderhands de bal in de kruising te gooien. De bal was zo hard dat bal vanwege de snelheid steeg. Op de tribune juichte Erica Terpstra als eerste gevolgd door een opzwepende muziekbeat ("LIBERTÉ, ÉGALITÉ…..")
Nog 2 minuten te gaan, de stand is 21-20 voor NL, de scheidsrechter trapt in de schwalbe van Espana. Met een miraculeuze redding van Ingrid bleef het 21-20. Even leek de overwinning voor het grijpen toen Sandra het eindstation was van een knap opgebouwde aanval. De bal ging zo snel van recht naar links, dat Lisa als een volleybalster de bal doortikte naar de vrijstaande Sandra. Vanuit de hoek dook zij naar midden waardoor de keepster kansloos was 22-20. Dertig seconden voor tijd maakte La Selección 22-21. De bloedstollende 30 seconden tikten weg in het voordeel van coach MG en zijn Goddelijke Kanaries. De vreugde was groot, het Wilhelmus klonk voor de 2e keer, coach MG vocht tegen zijn tranen. Na afloop werd Judith benoemd tot speelster van het toernooi en Melanie topscoorster van de afgelopen 4 dagen.