"Waar is het verslag van DWS 1 - WAZ 1?", vroeg maar 1 geïnteresseerde lezer op maandagmiddag. Het antwoord luidde dat de auteur het spel van Wijk aan Zee 1 deze bewuste zaterdagvond niet meer kon aanzien. Om geen onnodige harde woorden aan het wedstrijdverslag vuil te maken telde de coach diezelfde avond tot tien en verder. Pas na 15 bier was hij in staat om de boel te vergeten, om vervolgens de volgende dag met voetballen te laten zien wat de dames nagelaten hebben, namelijk karakter.
Ten einde raad gooiden de coaches afgelopen zondag dan maar een stukje "Robert Maaskant" psychologie eruit. Voorafgaand aan de wedstrijd WAZ 1 - TOB 2 passeerden de coaches hun oogappeltjes Tanja en Esther. Deze kunstmatige weerstand werkt immers altijd. De wederom progressie makende Tanja was na haar invalbeurt weer onschuldig tijdens een ongelukkige botsing. Om Esther hoef je je nooit zorgen te maken, hoewel dat Peru verhaal mij niet bevalt. Kleine meisjes worden groot, dit proces hou je als co-ach niet tegen. Maar wanneer je voor 1 september 2005 nog niet terug bent, dan blijf je maar in Peru (hoe paradoxaal en onaardig dit ook mag klinken, maar we trekken je aan je oren terug naar Nederland).
Tegen TOB begon het altijd lastige Wijk aan Zee de eerste 2 minuten voortvarend. Maar naarmate de eerste helft vorderde vielen we terug in de oude plichtmatigheden. De swingende Braziliaanse samba ontbrak in de aanval, loopacties om een gat voor een ander te creëren waren er nauwelijks en de snelle wisselpass met diepgang was helemaal een utopie. Een "2 tegen 1 bejaarde met rollator situatie" was al teveel tegenstand. De ruststand bleef steken op 8-1.
Halverwege de tweede helft werd er uit de hoge hoed van de coaches een nieuwe strategie door technisch directeur Alfred gegoocheld. Met een 4-2 opstelling werd een succesvolle pressie op tegenstandsters geopend. Het tempo werd omhoog geschroefd en de flair kwam terug in het spel. Er vielen 8 doelpunten in de laatste 12 minuten. Heeft dit met opstelling of instelling te maken? Is dit conditiegebrek van de tegenstanders of briljante ingeving van Alfred? Hoe dan ook, de 20 doelpunten barrière werd op de valreep doorbroken. De coaches kwamen hun belofte na door na afloop de dames op een blaadje bier te trakteren. Helaas mochten we de kleedkamer niet in. (Eindstand 20-3: Maaike 6, Esther 5, Sandra 4, Manon maar 3 en Sanne + Tanja 1).
Over 2 weken speelt de selectie van Wijk aan Zee tegen DSS. Vergelijk deze klassieker met Glasgow Rangers - Celtic, met Barcelona - Real Madrid, of met Haarlem - Telstar. Een verloren seizoen kan in 1 wedstrijd grotendeels goedgemaakt worden. Het is alles of niets. Zo heb ik de handbalpot ook kunnen verdubbelen.
Tot slot speel ik mijn laatste troef uit: "Renate, als jij niet meedoet tegen DSS, dan ga ik zeker niet mee op kamp!!!!!"