Eindelijk speelden de superpuppies van Wijk aan Zee hetzelfde thuisschema als de senioren. We schrijven 16 oktober 2005, het is voor mij 3 maanden na het enerverende jeugdkamp. De veldcompetitie nadert vandaag zijn einde. De ere kampioenswedstrijd van het ongeslagen WAZ B1 tegen BSM stond voor de wedstrijd van WAZ 1 geprogrammeerd. Een mooie gelegenheid om de nieuwe lichting te zien handballen (Ik had ook graag C1 en C2 willen zien spelen, maar 10:00 AM is wel erg vroeg, getuige de koppies van Sandra en Judith).
Tijdens de warming-up deed zich een unieke moment voor. In plaats dat het publiek de speelster toezingt, werd het publiek toegezongen door de speelsters. Wanneer ik wakker ben, zal ik het gezang beantwoorden. De wedstrijd ging aanvankelijk erg stroef. De 0-0 brilstand bleef een lange tijd op het scorebord staan. Daarna nam B1 het zekere voor het onzekere. De zeventien goals kan niemand ontgaan zijn, er zit nog steeds een vervelende piep in mijn oren van al die toeters bij een gescoord doelpunt. Nadat de dominant fluitende scheidsrechter Kalverda voor het einde van de wedstrijd floot, was het 17-1 voor Wijk aan Zee B1.
Hulde voor de KAMPIOENEN !!! Lisa, Lorraine, Yoni, Mariska, Samantha, Raisa, aanvoerster Bo, Ilse, Hella, Celine, "arme" Anouk en coaches Manon + Monique.
Ja, Ilse, het is waar, de getekende portretten hangen nog steeds in mijn kantoor.