Het is de laatste speelronde van het seizoen 2004/2005. Op het menu stond de kampioen Havas 2 tegen het vlaggenschip Wijk aan Zee 1. De dag daarvoor waren de altijd lastige C2 junioren die het goede voorbeeld gaven door gewoon kampioen te worden door een overwinning op Monnickendam 2. Mijn complimenten!!! De speelsters van WAZ 1 + coaches WAZ 1 hebben hierop onbewust dezelfde avond op gedronken.
We schrijven de ochtend van 22 mei 2005. De dames van WAZ 1 zijn weer bevoorrecht om hun geliefde hobby te mogen uitoefenen. Ditmaal als underdog zouden wij de tieners van Havas 2 het gelijke spel in vorige ontmoeting even rechtzetten. Helaas, hoewel in de kracht van onze leven, maar met opgeheven hoofd liepen wij tegen een eervolle 15-10 nederlaag op. Havas 2 is de terechte kampioen.
Dezelfde ochtend werd er ergens in Purmerend een andere kraker gespeeld, namelijk Vido 2 vs. WAZ 2. Om Hella gespeelgerechtigd te krijgen, mochten de coaches van WAZ 1 haar spelerspasje komen brengen. Omdat de coaches nog nadorstverschijnselen hadden, was het dankzij uitstekend stuurwerk van assistent-coach Jootje, het formidabel TijnTijn navigatie werk, en de motiverende woorden op de snelweg van BvT (“Geef je nu volgas???”) dat dit gezelschap op tijd in Purmerend waren. …..mits je wel parkeerplaats kan vinden.
Bij de stand van 0-2 voor WAZ 2 voegden wij ons in het supportersvak van Wijk aan Zee 2. WAZ kampte met de spanning van het belang van de wedstrijd. Er moest minimaal gelijk gespeeld worden om kampioen te worden. De spanning was niet alleen aanwezig bij de speelsters. Hete Monique, zonder lange grijze regenjas, biechtte eerlijk op dat kinderen op de wereld zetten makkelijker is dan naar deze thriller van een wedstrijd te kijken. (1-1). De scheidsrechtser mocht van geluk spreken dat een aantal ouders geen bierblikjes bij zich hadden. Met andere woorden, het was echt zenuwslopend. De eerste helft kenmerkte zich door een gelijk opgaande strijd waarbij dan Vido de leiding nam, en dan weer WAZ 2. Maar bovenal het keeperswerk van Astrid maakte indruk. In de tweede helft werd er een marge van 2 tot 3 doelpunten bewerkstelligd. Met bloed, zweet en tranen bleef het collectief standhouden. Het eindsignaal klonk: "Een 10-12 overwinning voor Wijk aan Zee 2!!!" Vanaf mijn schrijftafel nogmaals proficiat. Met de gele vlag uit het raam, en luidruchtig met de claxon aan verlieten wij Purmerend. En we vergaten uiteraard de spelerspas van Hella die naar Amsterdam moest afreizen voor de wedstrijd tegen Westsite.
Ondanks een ongeldig plaatsbewijs werd deze zondagmiddag nog effe AZ Alkmaar aangedaan. Natuurlijk mag je niet zomaar het stadion binnenlopen, maar wie inventief is….. Tijdens de warming-up kwam dan het verlossende sms-je. WAZ C1 is kampioen geworden door Westsite te verslaan. Grote klasse!!! Volgens mij was ik de enige met een glimlach tussen de AZ supporters. Ik verheug me op het trainingskamp van deze superpuppies.
Terug naar de realiteit van WAZ 1. Het seizoen 2004/2005 ging uit als een nachtkaars. Het tweede jaar is altijd het moeilijkst, zeker na een succesvol eerste jaar. We noemen het een stapje terug om volgend seizoen 2005/2006 weer de beste te zijn. Het moet wel, gezien de houdbaarheidsdatum van Co.
TOT VOLGEND JAAR!!!