Coach Martijn heeft mij gevraagd dit keer het verslag te doen van de wedstrijd WaZ-Westsite2. De opbouwende kritiek op de wedstrijd van vorige week is bij enkele WaZ1-vedetten een beetje verkeerd gevallen, waardoor alle mails van coach Martijn direct retour afzender gaan. Vandaar dus dit stukje proza van coach Bart, waarbij de wedstrijd deze week al begon op vrijdagavond.
De verjaardagsmarathon van maart werd toen namelijk afgesloten met een besloten feestje aan (wederom) de altijd lommerrijke Jan Ligthartstraat. Bier vloeide rijkelijk en toen iedereen vrolijk aangeschoten aan een bitterbal begon was het Inge die van deze gelegenheid gebruik maakte om al haar 17 lotenboekjes uit te verkopen. Met Legio-Lease-achtige verkooptrucs werden tientallen loten tegelijk aangesmeerd, ondermeer aan armlastige werklozen en studenten, zonder te verifiëren of de draagkracht wel aanwezig was. Als straks blijkt dat de opbrengst tegenvalt, dan zal Inge haar rechtsbijstandverzekering overuren maken om alle claims te gaan weerleggen.
Volgend op de regenachtige vrijdagnacht was er de regenachtige zaterdagnacht. De opening van het strandseizoen trok zoveel uitgaansvolk naar Wijk aan Zee dat de toegangswegen verstopten en de dorpsweide moest worden gebruikt als parkeerveld. Heel Beverwijk, Heemskerk en wat hip Amsterdam stonden braaf in de rij te kleumen om daarna als verzopen katjes de zaal met de vrolijk trommelende Boogie Boys te betreden. De hoeveelheid aanwezige WaZ1-sterren viel tegen, slechts 4 lotenverkoopsters hadden de barre wachtrij doorstaan. Inge stond weer vrolijk met de lotenboekjes te wapperen, Manon was uiteraard van de partij, en Tanja had voor de gelegenheid een witte broek aangedaan, die door opspattend modderwater geruïneerd werd toen een van de coaches in een plas met water sprong. Het geklepper van de trommelaars werd Sanne na een uur te veel, en ruim voor het einde haakten ook de andere dames af. De coaches vermaakten zich opperbest met de talenten van WaZ2 die de vertrouwenscrisis handig aangrepen om de coaches binnen proberen te hengelen voor het volgende seizoen.
En toen was het zondag, de blauwe Alfa scheurde naar het altijd lastige Wijk aan Zee, en werd ingehaald door een blauwe Yamaha, voor de gelegenheid aangeschaft door coach Martijn, die na anderhalf jaar showen met een bordeaux-rode Daewoo nu maar eens serieus werk maakt om om eens wat indruk op de dames te maken. Vol verwachting namen de coaches plaats in de kantine waar de WaZ1-selectie een voor een binnendruppelden voor de wedstrijd tegen de kolossen van Westsite2. De stemming van de profs was ietwat bedrukt, en de drie scheidsrechters waren zichtbaar te vroeg opgestaan om de natte wedstrijden van de c-tjes, d-tjes en nog kleiner te fluiten, waar ze duidelijk van hadden genoten. De warming-up werd tijdig ingezet, en de regen hield ermee op, waardoor alle omstandigheden voor een geslaagde topper aanwezig waren.
Na 5 minuten opende Esther de score, en duidelijk werd dat Westsite2 de verdediging aardig op orde had. De kolossale verdedigsters moesten met een grote omtrekkende beweging worden gepasseerd waarbij de aanvallende WaZ1-spitsen voortdurend werden vastgezet. Manon probeerde om dwars door een verdedigster heen te dringen maar werd hiervoor hardhandig afgestraft. Een moeizame 3-1 voorsprong was de schamele oogst na 30 minuten. Na rust speelde de fanatieke ouwetjes van Westsite2 meer op de break-out. Het sterrenteam van WaZ1 kreeg het moeilijk en verloor de grip op de wedstrijd. De Stanley Menzo-rush van Renate tot aan de middenlijn mocht helaas niet meer baten, en zo ging de pot verloren met 4-6.
Direct na de wedstrijd werd door de coaches met sterspeelster, limonadedrager, flessenvulster Sanne nog even een wedje gelegd op de startdatum van de WaZ1-babyboom die menigeen volgend jaar verwacht, en werd nog vrolijk nagekeuveld over paaldanseressen en andere wetenswaardigheden. Het was weer een alleraardigste zondagmiddag.