De druk staat erop. Zoals de coaches verwachten dat de dames van Wijk aan Zee zaalkampioen moeten worden, wordt er door de dames met zachte dwang verwacht dat Coach MG weer een leuk stukje gaat schrijven. Natuurlijk kan hij heel flauw schrijven over zijn imposante voetbalcapaciteiten, of over die heerlijke zelf gebakken appeltaart, maar hoe vaker je erover schrijft, hoe minder serieus de dames de verhalen op waarde weten in te schatten.
Om de aandacht te trekken kan ik uiteraard mij verlagen door sappige roddels op papier te zetten. Maar wat is een roddel over een vermeende zwangerschap als het waar is? Wat is een roddel over een nieuwe C&A jas afgekleed met groene nepparels als het waar is? Wat is een roddel wanneer ik vertel dat Mark de Graaf tijdens het achteruit rijden tegen een paaltje gebotst heeft? (Dit is dus ook waar gebeurd!). Nee, niet grappig. Laat ik me beperken tot een hosanna wedstrijdverslag over de verrichtingen van WAZ. Ik loop immers 3 wedstrijden achter.
Over US tegen WAZ kan ik kort zijn. Coach MG stond in de verkeerde sporthal, maar dat kwam omdat hij verkeerd was ingelicht. Ik kan u melden dat bij aankomst WAZ al een gewonnen wedstrijd speelde.…..
Een week later, op zondag 5 november 2006, mocht WAZ zich opmaken voor het eerste tweeluik tegen AHC. Het kon voor WAZ met 3 coaches op de bank eigenlijk niet misgaan. Om de spanning erin te houden besloten de dames van WAZ AHC telkens terug te laten komen, maar wanneer AHC dacht de aansluitende treffer gemaakt te hebben, liep WAZ weer uit. Dit kat en muis spelletje duurde tot het einde van de wedstrijd, waarbij Sandra Calimeros de wedstrijd met 4 goals naar zich toetrok. Opmerkelijk was de juichende scheidsrechter toen Inge een mooi doelpunt maakte. Dreigen naar rechts te stappen, met net geen 4 passen twee tegenstandsters links passeren, net niet in de cirkel staan en de bal net-jes met net geen 2 handen geplaatst laag in de hoek af te drukken. Altijd lastig, maar het doelpunt telde!!! AHC – WAZ 12-13 (Sandra 4, Manon + Meike + Lilian 2 en Tanja + Inge + Ingrid 1)
Zondag 12 november 2006 was de terugwedstrijd tegen AHC. Na 9 minuten stond het al 3-0 voor WAZ en de coaches stonden elkaar te feliciteren met het aankomende kampioenschap. Na 14 minuten stonden de coaches met grote ogen met hun handen in het haar. WAZ stond met 3-5 achter. Tot aan de rust (6-7) was het zaak om de schade niet te laten oplopen zodat coach BvT tijdens de rust met zalvende woorden de orde weer kon scheppen. Tot aan de 10e minuut liep het gelijk op (9-9), totdat Inge de 10-9 scoorde. Op z’n Michael Mols, op de middenlijn kappen en draaien, tegenstandster het bos in en koelbloedig de bal in het mandje leggen, zoals het hoort. Maar wat nog meer op mijn netvlies brand was het alles vernietigende schot van Brenda. Wanneer de bal de vorm van een streep aanneemt weet ik genoeg. Voor het geluidseffect vuurde ze de streep binnenkant paal binnen. Na afloop van de wedstrijd heb ik geconstateerd dat er een deuk in de paal zit. Met onze keepster zit het ook goed. Tegenwoordig maakt Beverwijkse Inge zweefduiken naar de verste hoeken. Kent iemand Renate nog? (Effe weer testen of Renate de verslagen nog leest). WAZ – AHC 14-10 (Brenda 6, Manon 5 en Tanja + Inge + Sandra 1).
Toeschouwers opgelet: volgende week gaan we weer tegen US spelen in de Oakmeerhal (dus geen Wibauthal of De Pijp). Ditmaal tegen US 4!! Een nieuwe lichting groentjes!!!