Midden in de onthandbalperiode van 3 maanden stond het weekendje Enkhuizen geprogrammeerd. Coach MG was ditmaal gevraagd om de nieuwe lichting van Wijk aan Zee in kaart te brengen. Bij dit verslag lever ik mijn rapportage in bij de Technisch Directeur, de heer A. Greil.
We noteren vrijdagavond 8 juli 2005. Nadat de ouders hun lieftallige kinderen op de parkeerplaats gedumpt hadden, ging het konvooi met vijf voertuigen richting het verre Enkhuizen. Om in de taal van Yoni te spreken : Enkhuizen ligt 74 kilometer van Wijk aan Zee verwijdert, het is circa een uur rijden, en wanneer je tien minuten onderweg bent, zijn er nog 50 minuten te gaan. Sneller ging niet, want ik reed niet vooraan. En dan heb je nog geluk dat je niet in de bevoorradingsauto van Renate en Michael zat. Immers een afslag naar links in het donker is altijd lastig.
Rond 20:00 werden we welkom geheten door de plaatselijke scoutingvereniging. Het waren aardige mensen in knalgroene outfits en erg behulpzaam bij het zetten van de koffie. Maar zoals bij een goede aflevering van Jambers leven zij overdag als mensen met een vrome EO-gevoel, maar bij het aanbreken van de nacht veranderen zij hun uiterlijk als dat van een anti-globalist. Niettemin was daar het begin van een heeeeele lange bonte nacht. Nadat er was gedanst op de pedagogische verantwoorde muziek van de onschuldige Michael Jackson, werd er flink gerugbyd tussen begeleiders en speelsters. Zoals je met micado een scheidrechter nodig hebt, zou dat ook niet misstaan bij dit spel. De dames verlaagden zich tot schoenen uittrekken en verstoppen, verbaal geweld, met z’n allen tegen 1 en nog erger………KIETELEN. Erg goedkoop, hoor!!! Voor mij was dit een startsein om de dames, in dit achteraf memorabele weekend, meer dan evenredig aan te pakken.
Na de vegetarische frikadellen en aangebrande bitterballen van Sjakie mochten de volwassenen zich nog later op de avond uitleven met tennissen, limbo dansen, en touwtje springen. Vooral bij de laatste tak van sport kwamen de warme jeugdherinneringen van Renate bovendrijven. “Het juiste moment van inspringen”, “Springen met 2 touwen” en vooral “Dat de jeugd van tegenwoordig het touwtje springen niet meer op schoolpleinen speelt”. Ditmaal moet ik de aankomende pubers gelijk geven…..
Na een heerlijke nachtrust, mede ingegeven door een geleende luchtbed, zoemende muggen, koude voeten en aardverschuivingen op de eerste etage ging op 7:30 AM het luchtalarm af onder aanvoering van Jacqueline. Vijf minuten later zat een ieder te ontbijten met de Braziliaanse hardrockformatie Sepultura als keiharde achtergrondmuziek in plaats van dat suffe Hitzone 31. Het verstoppen van deze Hitzone cd van de boze Manon door Jacky heeft gewerkt. Nadat ik zowaar heb meegeholpen de lunches te smeren (i.o.v. Manon) togen we ons op naar het centrum van Enkhuizen. Het was de bedoeling om te gaan winkelen, maar het probleem was dat het centrum louter bestond uit Action Sport, VVV-kantoor, Aldi en een Hema. Een half uur later zat de staf op een terrasje nabij een van de drie Zuiderzeetorens. Opeens klonk vanuit de verte “TE LAAT”. Wederom hadden de gedisciplineerde tieners gelijk.
Het volgende project was het maken van kaarsen. Het blijkt dat een kinderhand snel gevuld is. Met een omgekeerde wichelroede met aan het einde 2 touwtjes moesten de arme meisjes 20 minuten lang dompelen. Meer kan ik er niet over vertellen want ondergetekende drukte zijn snor. Na deze activiteit was het tijd om weer terug te gaan naar het clubgebouw om aldaar de heerlijke lunches op te eten. Daarna was het tijd om een nieuw onschuldig spel te introduceren. Van afstand moest je proberen een fles gevuld met water van je tegenstander omver te schieten. Omdat de dames niet kunnen voetballen, werd er besloten om de flessen met handbal omver te gooien. Helaas won Martijn weer. Het resultaat was dat er een waterballet volgde en niemand werd gespaard. De regenpakken kwamen toch nog van pas.
De pannenkoeken, en voor de leiders gevuld met kaas, waren het avondmaal van de dag. Omdat de meeste aan de lijn deden, bleven er pannenkoeken over om dit als ontbijt respectievelijk lunch voor de volgende dag te gebruiken. De afwas werd keurig door de nieuwe talenten gedaan. Volgens mij kunnen ze dit thuis ook erg goed. Enfin, de avond was nog jong en het Streekbos lokte. Het was de bedoeling om slagbal te spelen met de aangebrande harde bitterballen van gisteren jl. Team A nam een onverwachte grote voorsprong op team B (31-6). Maar na een optreden van Pavarotti in de rust (hoewel ik dacht aan een ontsnapte TBS-er) keerde het tij zich tegen team A. Net als in het echte leven sloeg Inge een homerun, zoals zij een doelpunt maakt wanneer de coach niet kijkt. Bij navraag bleek het echt waar te zijn. Ondanks de verwoede pogingen van team B, en ondanks het vals tellen van Karin en ondanks de dubieuze beslissingen van mijnheer van Drunen, behield team A een hele kleine marge om de winst veilig te stellen.
Het werd donker en het kampvuur werd ontstoken. Ik zal niemand vertellen dat Michael erg veel aanmaakblokjes had gebruikt. Maar wat waar is moet gezegd worden, nadat de vermoeide prinsessen na 3 uren opblijven naar bed gingen, begon het hout pas goed te fikken. In de tussentijd was het tante Renate die een griezelverhaal ging vertellen over levende vogelverschrikkers. Raisa en Jacky zorgden met hun schijnwerpers voor een heuse filmpremière. Het verhaal op zich was al redelijk spannend. De paniek was groot toen Renate vanuit het niets begon te gillen. “Er zit een naaktslak in mijn bier!!!” De uitspraak stond niet in de context van het verhaal. Heheheheh. Na het nuttigen van een sterk hoestdrankje was het tijd om naar bed te gaan.
Het is de vroege zondagochtend, de finale dag van het weekendje uit. Omdat de nieuwe aanwas niet vanzelf wakker werd, en dus een ontbijt met verse Jus d’Orange met een warme croissant met daarin gesmolten kaas niet aan mijn bed geserveerd werd, was het tijd voor maatregelen. Als eerste pressiemiddel werden de luchtbedden in het begin stiekem en daarna hardhandig leeggetrokken. Het tweede middel was het uitschudden van de slaapzakken door de voeteneinden omhoog te houden. En tot slot als derde middel werden er een aantal met slaapzak en al naar buiten gedragen. Tijdens het ontbijt bleek dat de dames een ochtendhumeurtje hadden. Door de dreiging van getrokken messen moest coach MG voor zijn eigen veiligheid zich opsluiten in de doucheruimte. Helaas voor de achtervolgers was de douchekop demontabel.
Na de afwas, wederom voortreffelijk werk van de pupillen, was het tijd om het zwembad op te zoeken. Net als bij de Formule 1 moeten eerst de autobanden op temperatuur gebracht worden door middel van een aantal heftige stuurbewegingen. De ouderen kennen misschien nog wel de serie “The Dukes of Hazard”. De twee steile bruggetjes leenden zich uitstekend voor een aantal scènes na te spelen. (Hi-Ha).
Het zwembad was in het begin erg vermoeiend. Uiteraard moest ik even laten zien dat ik van het sterke geslacht ben. Helaas gooide ik ook per ongeluk een onschuldig meisje het zwembad in, dit tot hilariteit van onze meiden, maar er stond geen boze moeder of vader achter me. Gelukkig konden Michael en ik een pauze inlassen. Hoewel ze heftig ontkennen, kon met name Lorraine niet de indruk bij mij wegnemen dat er een paar leuke stoere jongens met blinkende zilveren kettingen de aandacht kregen. Na afloop waren ze allemaal hun haren aan het föhnen. Op zich een goed teken voor de opvolging binnen WAZ1. Op het einde van de zo’n middag denk je nog volledig verdiend lekker te kunnen uitrusten in het bubbelbad omringd door drie charmante dames Ischa, Elaine en Isabella. Fout. Eerst krijg je een paar voeten onder je neus gedrukt en vervolgens bespugen ze je met water. Maar mijn laatste stuiptrekking was het verwijderen van een melktandje bij Ischa.
Op de terugweg via de snackbar naar Wijk aan Zee kreeg ik van Ilse namens Ilse, Sophie, Elka en nog een paar artiesten een aantal portretten mee. Ik leek er sprekend op (not). Aan alles komt een eind, zo ook aan een weekendje Enkhuizen. De heropgevoede gouden generatie werden om 18:00 door de uitgeruste ouders opgehaald. Eigenlijk moet ik bekennen dat ik een erg leuk weekend heb gehad!!! Ik zal jullie het komende seizoen 2005/2006 in het voorprogramma van WAZ 1 monitoren.
Aldus, rapporteur MG, opgemaakt op 11/07/05 te Heemskerk.
ps. Ik heb het opgezocht, IQ is geen galgwoordje, het is namelijk een afkorting voor Intelligent Quote. Dus ik heb wel gewonnen, lekker puh.