Het is weer zover! Ondanks een vakantie in een warm land met Russische animeerdames, Turkse schone en Belgische mokkeltjes, ondanks een Heemskerkse kermis waarbij prins carnaval 3 dagen coach van DSS 4 was en ondanks een wervelende show van onze Makeike tijdens Bever-idols, voerde toch nog deze gehele zomerstop het verlangen naar een nieuw handbalseizoen de boventoon. Op het transfergebied werden de coaches Advocaat / Van Hanegem ingeruild voor de onervaren paarden Van Basten / Van het Schip. Op hun beurt namen zij ter assistentie Stanley Menzo (ik doel op watervuller en loopjongen Mark) en die flierefluiter van een Witschge mee (Sanne). De bestelde helikopter voor nieuwe aanwinsten werd helaas geannuleerd. Aangezien WAZ 1 dit jaar een selectie is geworden kwam zij niet door de voorschriften heen.
Sommige zaken zijn dit seizoen hetzelfde gebleven. Waar we in het seizoen 2003/2004 eindigden met DSS 4, stond nu de seizoensopening 2004/2005 weer in het teken tegen die “ouwe fietsen”. En ik maar denken dat men alleen in Schotland elkaar 4x treft. Op zich geen paniek, de statistieken leerden ons dat WAZ aan de voordelige kant stond. Daarbovenop hebben de coaches ter voorbereiding zichzelf drie dagen in quarantaine gezet en nadat de witte rook van trio Tjoe en Jeroen was opgetrokken zijn er een aantal uitgangspunten gekanaliseerd. Het is de bedoeling om attractief handbal te spelen, waarbij we gebruik maken van de buitenspelers. De ouderwetse nummer 10 zal in ere worden hersteld. Dit alles moet er toe leiden dat niet alleen de fa. Peekel komt kijken. Met gepaste trots bewoogden de coaches met een bak koffie zich naar het veld.
Maar ja, een aantal zaken blijven hetzelfde. Ditmaal konden we na 6 minuten en 24 seconden de wisselclusters aan de tegenstanders overhandigen en hun proberen wijs te maken de feestopstelling louter was om hen te misleiden. De eerste helft werd de schade beperkt tot 6-6.
Ik val in herhaling, maar een aantal zaken veranderen nooit. Zo ook de traditionele inzinking aan het begin van de tweede helft waardoor de aanvalsstrategieën omgezet moesten worden tot kreten als scherp verdedigen. Het dieptepunt was de fase waarbij bijna een handvol dames schuimend voorovergebogen tegenover het hek leunden. Onbegrijpelijk, want ze kunnen echt niet moe geweest zijn van het flitsende loopwerk. Bij een stand van 9-13 nam het ongetrainde DSS 4 gas terug. Hierdoor kwam er een geflatteerde 11-13 als eindstand. (Manon 4, Esther + Nicole 3 en Maaike 1).
Enfin, de grote mond van mijn zijde naar DSS zal ik als last moeten dragen. Omdat het nog een lang plezierig seizoen gaat worden zal ik jullie deze nederlaag vergeven. Maar volgende week is deze vergevingsgezindheid al reeds voorbij. En zeker tegen Westsite. Ik wil die onoverwinnelijke houding terug zien in plaats van die dooie kanaries die ik vandaag heb gezien.
Voordat we naar volgende week springen, wil ik, zoals eigenlijk Bart het mooi kan verwoorden, de “puppies” Linda / Robin / Nicole bedanken voor hun bijdrage. Linda liep lekker te bikkelen, Robin cijferde zich in dienst van het team weg, en Nicole legde in deze topper toch effe 3 erin. Ingrid is natuurlijk weer veel te bescheiden, maar het moet gezegd zijn dat ze uitstekend aan het keepen was (“lekker gekeept wijffie!!!”).
Nu spring ik toch even naar volgende week. We spelen pas om 16:20. Wisten jullie dat Bart na afloop voor ons gaat koken? (ik wist het ook niet!)