Soms heb je een weekend dat je moet oppassen dat je van geluk niet onder een tram gaat lopen. Een weergaloze zaterdag, dito overwinning, een feest met onbeperkt veel bier, een uur langer uitslapen, een AZ dat Feyenoord vernedert en voor Studio Sport nog even een lekker badend in een warme jacuzzi.
En toen overspeelde ik kennelijk het geluk. Op het moment dat ik nipte aan de champagne kreeg ik signalen binnen dat WAZ 1 had verloren met 4-5 tegen het altijd lastige Westsite 4. Ik dacht nog, wat een slechte grap. Ik falsificeerde mijn bronnen. De conclusie was dat het een afgesproken complot was om coach MG schuldgevoelens aan te praten vanwege zijn afwezigheid. Ik deed snel een badlaken om en zocht naar de verborgen camera.
Het werd maandagochtend. Zoals gebruikelijk onder werktijd werd er eerst een bak koffie ingenomen. Daarna nam ik de felicitaties van collega’s met betrekking tot AZ in ontvangst, nam een beetje mijn privé mailtjes door en vervolgens las ik als een Arabier de sportkrant van achter naar voren. En daar stond het nieuws zwart op wit. De stilte viel zo hard dat het haast waar moest zijn. Wijk aan Zee 1 had verloren….
De hele maandag kwam er niets meer uit mijn handen. Ik probeerde het te verkroppen. Ik probeerde de waarheid te negeren. Maar toen gebeurde het. De media-player speelden een liedje van het bedroevende Keane af. Gelijktijdig vroeg verkoopster Dorine terloops wat die leuke handbaldames van mij gedaan hadden. Ik hield het niet meer en barstte in huilen uit (en dat is een tijd geleden!!!). Zoals Socrates de gifbeker leegdronk, zo heb ik maandag een offday genomen.
We zijn een paar dagen verder. Omdat ik geen softie van een Koeman ben, weiger ik praatsessies te houden. Ik wilde van mijn onaardige imago afkomen, maar ik vrees dat het type Co naar boven komt drijven. De wandelschoenen kunnen uit het vet gehaald worden. Maar voordat het zover is, geef ik jullie komende zaterdag de laatste kans om die 20 doelpunten barrière te slechten.