Wat is een oase? Deze vraag spookt de hele zondag door mijn hoofd. Zelfs nog ten tijden van dit schrijven. Omdat de vrijdag een zware nacht was, werd er zaterdagavond Studio Sport gekeken. Poeh hé, je zal maar coach van Ajax zijn. Na een natuurfilm op Nederland 1 te hebben gezien (het lijkt wel telepathie, maar de andere coach begon erover), werden de ogen gesloten. Om de verveling op zondag voor de wedstrijd te stillen, besloot ik om ’s-morgens in de stromende regen een stevige bosloop te doen. Alle zorgen, alle problemen en alle kritieken leken voorbij. Een oase van rust in je hoofd.
“Hey, hey, hey, Wijk aan Zee!!!” De zon scheen op het center court (oase?) en Theo Temmink opende de wedstrijd van het altijd lastige Wijk aan Zee vs. Havas. Het verwachtingspatroon dat Wijk aan Zee na een jaar handbal progressie heeft gemaakt, komt bedrogen uit. Als een kudde schapen, met de kont in de wind ter bescherming van de kou en doel, werd er veel gemekkerd in het veld.
Maar wie niet horen wilt van de coaches, moet het maar publiekelijk lezen:
- De omschakeling van aanval naar verdedigen was bedroevend slecht. Wanneer we (onnodig) balverlies leiden, zorg dan dat de dichtstbijzijnde WAZ-er degene met bal aanpakt en de rest moet zonder aarzelen terugsprinten met dien verstande dat je het centrum afknijpt.
- Aanvallend missen we de intelligentie om kansen te creëren. Er onstaat een trechter wanneer hoekspeelsters gaan lopen als de linker- of rechteropbouw in balbezit zijn. Mijn aanbeveling luidt: Bij balbezit linker/rechteropbouw houdt hoek het veld breed, bij balbezit middenopbouw trekt de hoek naar binnen zodat linker/rechteropbouw achterlangs kan gaan.
- Bij WAZ 1 is een combinatie met opbouwers en stoor uitgesloten. Gekruiste loopacties met diepgang en idem tegengestelde balcombinaties is een zeldzaamheid. Iedereen weet het, maar niemand doet het.
- Bij de tegenstanders zie ik ingestudeerde vrije ballen met veel dreiging. Wij beperken ons, net als het Nederlands Elftal dat net op voorsprong is gekomen, met tikkies terug en tikkies breed. In mijn glorie tijden gingen we na de training oefenen op zulke standaard situaties. En jullie?
- Nou, het antwoord volgt: “Nee!”. “Hoe weet ik dat?” De conditionele toestand van een aantal lieden begint zorgwekkend te worden. Ook in de 2e helft weer 4 vrijwilligers terwijl we er maar 3 kunnen permitteren.
- En als toetje op de kritiek zijn daar de penalty’s. Laat ik het zo formuleren: De bal moet er desnoods mèt keepster het doel in.
Nu zullen de lezers zich afvragen of we verloren hebben. Bij rust stonden we 4-5 achter en in de laatste 3 minuten wist WAZ 1 een 8-10 achterstand de schade te beperken tot 10-10. Dit kan niet verbloemen dat het veldspel niet goed was. Het gelijke spel kwam, zoals de spreekoren langs de kant al vermelden, doordat Theo zijn zin heeft gekregen. Na zulke grove uitlatingen had ik ook de wedstrijd gestaakt!!! (Esther + Maaike 4, Ingrid + Nicole 1).