Eindelijk was het zover, de wedstrijd tegen US 1 waar de coaches geruime tijd naar hebben uitgekeken, zou zondag plaatsvinden.
US 1 is niet alleen de koploper maar ook een studententeam, en het oog van de coaches wilden ook wat. Als generale repetitie hadden de bondscoaches eerst een wedstrijdje in Macedonie. Deze wedstrijd gaf erg veel hoofdpijn, zodat er ontspannen moest worden in het nachtleven van Alkmaar. In een lekkere slechte kroeg, waar maar 10 mensen aanwezig waren, schalden Andre Hazes uit de boxen waardoor het bijna nostalgisch was. De buiken dienden als onderzetters waarop het bier kon rusten. Tot onze ontzetting kwam er na een uur vanuit alle hoeken fans van de heer Borsato en Ali B. cafe Lindenboom binnenstormen. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Coach Martijn rakelde zijn succesvolle standaard openingszin van het verleden weer op. "Kan jij handballen?" En jahoor, Els hapte toe. Maar naarmate het uiterst plezierig gesprek vorderde, doemde zich een dooddoener op. De 27-jarige blondine Els bleek al een tijdje moeder te zijn. Gelukkig sprong coach Bart in met het verzoek om shoarma te gaan eten. Nadat er een grote portie shoarma met uien- en knoflooksaus, maar zonder sla werd verorberd, kwam Bambi (lees Mieke de Boer, dartster van beroep) bij ons aan tafel aanschuiven. Wat ons opviel was dat zij niet in gezelschap van Stefano (GTST) was. Wat nog suffer was, was dat ik dit pas achteraf door had.
De zaterdag en zondag zouden geruisloos in elkaar overgaan. Zouden, want bijna standaard voor de wedstrijd zijn er zenuwachtige sms-berichten en telefoongesprekken die je verdiende nachtrust verstoren. Maar zoals het spreekwoord luidt: "Bij nacht een man, bij dag een man". Wat voor beide coaches was dit toch de dag waar ze naar uitgekeken hebben. Toch?
Laten we het wedstrijdverslag maar achterwege laten. Ik wil me beperken tot de analyse na de wedstrijd. In het gezelschap van gespreksleider Jo'tje en vaste gast Sanne werd er driftig door de panelleden Bart en Martijn de harde feiten uitgewisseld. De volgende onderwerpen werden aangesneden:
- Het is bezopen dat WAZ 1 vanwege internationale verplichtingen van de bond 2 vaste krachten 3 weken lang moet afstaan. Pure competitievervalsing was de eensgezinde mening.
- Na een harde uithaal van coach MG mbt het uithoudingsvermogen van Manon heeft zij weer de juiste lijn ingezet. Over de manier van prikkelen vond met name Derksen kinderachtig en vooral waarom hier weer een verloren weddenschap aan vooraf moest gaan. "Guldemond heeft die irritante trekjes van een schoolmeester Adriaanse overgenomen".
- Opmerkelijk was de invulling van een aantal namen op cruciale posities en de positieve uitvoering. Hieruit was gebleken dat de onervaren coaches een frisse kijk op het spelletje hebben. Waar je Castelen met een rechterbeen op rechts zet, moet je Nicole met links op links positioneren. Linda in de spits bleek de afgelopen 2 wedstrijden een revelatie te zijn. De hattrick was compleet door Robin zonder schroom op de rechteropbouw op te stellen. Ook zij bezoldigde het vertrouwen van de coaches niet. Hoewel Sanne de argumenten niet kon weerleggen, vond zij dat de mensen niet moeten meegaan met de persoonsverheerlijking van de coaches.
- Tegen US 1 werd WAZ 1 hard geconfronteerd van de afhankelijkheid van topscoorders Esther en Maaike. Wanneer er eentje wegvalt mis je de helft van je productie. De eindstand was 12-16 maar als jij kijkt naar de scores (Esther 5, Robin + Manon + Nicole 2 en Ingrid 1) zou je met Maaike 17-16 gewonnen hebben. En dat is logisch analyseerde Bart.
- De wijze woorden van de profeten aan het begin van het seizoen zijn werkelijkheid geworden. WAZ 1 heeft door blessures en interlandverplichtingen een te smalle selectie waardoor je op langer termijn het kampioenschap gaat missen. Het huren van een bepaalde speelster voor een half jaar was een gemiste kans voor open doel.
- En tot slot werd er hardop gedacht: Wie is Josine??? Was dat nr 17 of nr 20? De komende maanden zullen wij US ook in de zaal ontmoeten. Het spreekt voor zich dat de studentjes met de billen bloot over de knie gaan, waarbij met behulp van de vlakke hand van de coach een permanente afdruk zal gesigneerd worden.
Volgende week staat de laatste veldwedstrijd thuis tegen Havas op het programma. Het ziet ernaar uit dat er een teamfoto gemaakt kan worden (!). Om niets aan het toeval te laten zullen de coaches voor woensdag Theo Lucius oproepen en vrijdagavond op trainingskamp gaan in een nog nader te bepalen kroeg in Amsterdam. Het kampioenschap hebben we nog niet opgegeven!