We schrijven dinsdagavond 5 oktober 2004. Nee, de redactie van het clubblad heeft niet de verkeerde volgorde gehanteerd. De wedstrijd van 26 september werd helaas afgelast omdat er slechts 6 speelsters op het formulier gezet konden worden. Hoewel de ledenstop alleen voor WAZ 1 geld, blijkt nu toch achteraf dat we niet de selectie zijn dat een aantal lieden ons had opgedrongen. Dus daar sta je dan op een kille herfstachtige dinsdagavond, de nasi nog niet verteert en de winderige kou die in je botten trekt zodat je tegen het hondje van de familie Bless moet aanschurken om het nog een beetje warmte te krijgen. Brrrrr.
Maar goed, de vaste lezers van mijn verslagen wisten dat mijn wedstrijdvoorbereiding al was begonnen op 19 september. De "r" zit weer in de maand, dus de vitamine C pilletjes met sinaasappelsmaak worden weer ingenomen. Op het moment van inname kreeg ik weer een heldere opleving hetgeen resulteerde in 2 stellingen. De eerste stelling was waarom ik niet gewoon een echte sinaasappel zou gaan eten. De tweede shot was dat de maand september weer net als verleden jaar een begin was van een reeks verjaardagverplichtingen. Mijn geliefde dames zullen een jaartje ouder worden en de rimpels zullen toenemen. Een vrouwelijk eigenschap om daar mee te zitten, maar de coaches bewijzen keer op keer dat je na 30 lentes weer gaat terugtellen.
Laat ik me weer concentreren op de wedstrijd. De dames van WAZ 1, in Haarlem tenues met leuk spontane opdrukte motiefjes, werden in de schijnwerpers van het kunstlicht weer losgelaten. De wedstrijd was in de eerste helft een gelijk opgaande strijd. Het was duidelijk zoeken naar de juiste balans binnen ons team en hoe in te spelen op de positiewisselingen van de tegenstanders (hoewel je ze echt niet over het hoofd had kunnen zien). Waarbij ZCM met ingestudeerde aanvalspatronen (goede kruisingen van posities) moesten wij het hebben van de gemaakte strafballen van Manon. Na een ruststand van 8-6 in ons voordeel had ZCM een aantal naweeën waardoor het in de 37e minuut 9-9 werd. Daarna kwamen onze kanonnen Esther en Maaike in stelling. Met 18 strafballen voor en 13 strafballen tegen was hiermee de eindstand bepaald (Maaike + Esther 7, Manon 3 en Robin 1). Wanneer je alleen de doelpunten vermeldt, doe je jezelf tekort door onze gelegenheidskeepster niet op te noemen. Waar Zoetebier geselecteerd wordt ("wie zegt u?" en hetzelfde zegt u overigens bij Bobson (en als u het weet traint u ongewild de bierbuikspieren)), waarbij topclubs alleen maar buitenlandse keepers binnenhalen, hebben wij ons inheems product Ingrid!!!
Inmiddels was het 21:30 PM. Voor de 4 puppies was het tijd om naar bed te gaan. En laat ik afsluiten met de wijze woorden van relatief ouwe man: "De jeugd heeft de toekomst!"