Alle ingrediënten voor een geslaagd weekend lagen in het verschiet. Zonnig weer, fantastische musical, ODIN 5 gewonnen, Ajax verloren, een Pabo verjaardagpartijtje, een geslaagde after-party en de paus die het loodje legde. En dan de climax, het veldseizoen werd op 3 april 2005 weer hervat met de klassieker DSS 4 – WAZ 1. Een botsing tussen de Goddelijke kanaries en de altijd lastige veteranen. Althans, dat was de beleving van de coaches.
Natuurlijk weet je dat de werkelijkheid niet altijd wordt gestaafd aan de torenhoge verwachtingen van de coaches. Maar een klein beetje ambitie kan dacht ik geen kwaad. Misschien ben ik teveel sportman, maar voor een wedstrijd tegen DSS is hetzelfde als een wedstrijd tegen de Duitsers, die wil je winnen. Het is ongelooflijk dat ik het hier op schrift moet stellen hoe je een wedstrijd moet winnen.
Het begint met trainen. Met trainen leg je de basis om bepaalde kwaliteiten je eigen te maken. Wanneer je vaak oefent, komen deze automatisme terug in je spel. Handbal is ook een teamsport. Zorg dan ook dat je telkens die ene keer in de week aanwezig bent op de training. Lijkt mij niet teveel gevraagd.
Vervolgens is er een wedstrijdvoorbereiding. Deze voorbereiding begint de dag ervoor wanneer je naar bed gaat. Je speelt de wedstrijd al in je hoofd en je scoort ten alle tijden de winnende goal. Zondag verzamelden wij ons om 10:30 AM. Als de wedstrijd om 11:20 begint, kan iemand mij vertellen waarom er pas om 11:05 werd omgekleed? De gevolgen waren rampzalig. Er is geen fatsoenlijke wedstrijdbespreking, ik heb maar 3 dames in de resterende minuten een fanatieke warming-up zien maken en er waren in totaal maar 4 zachte ballen aanwezig. Zijn jullie nog verbaasd dat we binnen 12 minuten 7 doelpunten tegen hebben gekregen?
Wanneer er niet goed gespeeld beperk je dan tot de basisbeginselen van het handbal. Speel vanuit de discipline en groei vanuit deze basis weer in de wedstrijd. Maar nee, wij gaan direct forceren. Ballen worden vanaf 20 meter op het doel gegooid waarvan ik denk dat zelfs mijn fictieve schoonmoeders zulke ballen kunnen tegenhouden. De break-outs waren eveneens dramatisch. Ten eerste waren we niet sneller, ten tweede waren de aangooien droevig en ten derde kunnen we helemaal niet een bal vangen. Naarmate de wedstrijd vorderde kwam ik erachter het merendeel van WAZ 1 een kruising is tussen een werkpaard en een muilezel. Ik zal het vele domme balverlies dan maar niet meer aanhalen.
Een 6-0 / 5-1 / 4-2 opstelling maakt helemaal niets uit. Het gaat om gedrevenheid, de invulling van je positie, de passie en de wil om te winnen. DSS 4 wilde winnen en jullie misschien. Ik kan nu een relativerend grappig stukje schrijven, maar wees eerlijk tegen jezelf, je teamgenoten en je coaches. Als je geen zin hebt om te handballen, stop er dan mee. Ga lekker tuinieren, op een terras zitten, of zoek een degelijke vriend en ga kinderen werpen. Maar zet de coaches nooit meer zo voorschut.