Zoals gebruikelijk begint een wedstrijd op zondag altijd de dagen ervoor. Op uitnodiging van de sponsor / Bart mochten we vrijdagavond ons uitleven in het gokpaleis Holland Casino te Zandvoort. Een leuke gelegenheid om uit te gaan.
Het was de bedoeling om in gala verkleed te gaan. Afgezien van een bloemetjesrok waren de jurken toch maar in de overvolle kledingskasten achtergebleven. Bij aankomst werden we keurig opgewacht door een delegatie van Holland Casino. Even was het vermoeden dat we die irritante reclamespotjes moesten naspelen, maar dit was een schijnbeweging. Op het programma stond als eerste een speluitleg over hoe het roulette gespeeld moet worden. Tijdens dit spel lieten de mannen zien dat ze tot het sterke geslacht behoren. Met overmacht wonnen zij dit spel door te vertrouwen op hun analytisch doordachte getallenreeksen uit te voeren. Als presentje kreeg zelfs de nummer laatst (Sandra) een heerlijk massaal ingeslagen geurtje. Ingrid had een boodschappentas meegenomen om later op de avond al haar gewonnen prijzen in te bewaren. Helaas voor haar bleef dit beperkt tot een verzamelpunt voor lege portemonnees, diverse paspoorten, niet uitgezette mobiele telefoons en een dozijn aan geurtjes.
Na het speluitleg was het tijd om het avondmaal naar binnen te werken. Ober Marcel kwam onder als donderslag bij heldere hemel begeleid met felle spotlights en witte rook de bestelling opnemen. Sandra was ondersteboven van zijn verschijning (voor uw beeldvorming: een Danny Blind look-alike in zijn jongere jaren, gebruind door de zonnebank). U kent misschien zo’n situatie. De liefde van je leven staat zomaar voor je. Wat moet je zeggen om zijn aandacht te krijgen. “Biertje” was tijdens de bestelling niet meer origineel. Mijn blonde honing gaat in mijn opinie veel te ver. Je had eventueel kunnen informeren naar zijn einde dienstijd. Via Bart had je zijn e-mail adres kunnen onderscheppen. Maar als in een mierzoete roman, waarbij de ogen van Sandra langzaam zijn hele lichaam van top tot teen (maar dan in omgekeerde volgorde) bestudeerden, zei ze op de toon van een Spa Blauw: “Meneer, weet u dat de wc’s kapot zijn?” Het ijs, met de lepel gesneden door Esther, was gebroken. Ik heb een garcon nog nooit zo vaak een lege glas zien ophalen.
Tegen tienen was het tijd om met het echte werk te beginnen. Hoewel we een keurige uitleg hadden gehad met betrekking tot het roulette, richten het vaste duo Manon en Esther zich op een 2 eurocent fruitautomaat. Judith gooide haar geld in een jukebox. Maaike maakte met haar omloopsnelheid indruk bij de kassier en Martijn beperkte zich tot de gratis gekregen consumptiebonnen. Op het einde van de avond was het Renate die overbleef met een netto resultaat van € 10, maar te schraal was om een rondje te geven (wat geld allemaal niet met een mens kan doen). Ingrid kwam, zag en overwon door lekker op de bank alles toe te kijken. Naarmate de nacht vorderde kreeg ze steeds meer uitgebluste vriendinnen naast haar op de bank. Het einde naderde. Twee dames bleven plakken bij de € 50 roulette tafel. Wie weet was daar nog een miljonair te scoren. Nadat deze inmiddels arme man in 2 beurten € 1.000 er doorheen had gejaagd, werd hij uitgelachen en gedumpt. De vrijdagnacht was ten einde.
Na een vrijdagavond en een voetbalzaterdag komt zondag. De zondag staat in het alfabet garant voor handbal. De wedstrijd was doorgeschoven naar prime-time, ik bedoel hiermee te zeggen dat we om 14:30 de derby tegen het altijd lastige DSS 4 op het hoofdveld mochten afwerken. Na wat afluisterpraktijken (het doel heiligt de middelen) kon de wedstrijd onder leiding van de streng doch rechtvaardige heer Bless, geassisteerd door een DSS supporter, aanvangen. De voortekenen waren goed, Sanne had namelijk haar duim zodanig ingetaped dat iedereen het “ook NCRV” gevoel kreeg. Het was mede-assistent Jolanda die de tactiek bij de hoofdcoaches had ingefluisterd. De wedstrijd was een gelijk opgaand duel. Misschien niet geheel foutloos aan de kant van WAZ, maar om dat te compenseren was er een tweede helft gepland. De ruststand was 6-7 in het nadeel van WAZ.
De tweede helft liet zien dat de verdediging op orde was. De gaten die er vielen werden keurig opgevangen door onze tijgertje3418@lycos.nl binnen ons team. De meerwaarde van onze keepster Renate (over haar heb ik het) was duidelijk zichtbaar, zowel qua reddingen als qua coaching van achteruit. Het was Manon die schoot als een kanon (2 strafballen, 1 schijnbeweging en 1 doelpunt die het rendement van 1 doelpunt opbracht). Een kwartier voor tijd was de stand 10-10. Een aantal dames hadden zich onsterfelijk kunnen maken, maar helaas, het bleef 10-10 (Manon 4, Sanne 3, Maaike + Meike + Esther 1). Tsja, u leest het goed. Eigenlijk hoef ik dit niet te benadrukken, ze weet het als geen ander. Uit schaamte komt ze zelfs volgende week niet.
Na afloop in de kantine kwamen de anekdotes uitvoerig aan bod. Ik heb het altijd getracht te mijden in mijn verslagen, maar dan toch, als toegift op de laatste zaalwedstrijd van het seizoen, wist u dat:
- Inge heeft aangetoond dat er binnen het handbal ook buitenspel bestaat;
- Renate tijdens de wedstrijd voor het eerst in haar loopbaan gepoord is…;
- Peppie en Cokkie niet weten hoe een slagboom werkt en dat dit op video is vastgelegd;
- Als Judith op de snelweg een bekende ziet, dit pas na een kwartier meldt;
- Sanne op vrijdag haar legitimatie vergeten was, ondanks dat daarop gehamerd was;
- Barry een stadionverbod opgelegd heeft gekregen;
- Mark geen stadionverbod heeft;
- Bart onvoorwaardelijk mee mag naar het walhalla dat Valkenburg moet heten;
- Meike de yell van Wijk aan Zee kan jodelen;
- De veldwedstrijd van 28 maart op vrijdagavond en op zaterdagavond begint;
- .......En dat strafballen erin moeten!!!!
Afijn, het was weer fijn langs de lijn.